Emile Van de Wouwer was student aan de handelshogeschool Sint-Ignatius in Antwerpen toen de oorlog uitbrak. Hij nam dienst in het Belgische leger en was onderluitenant in de 5de compagnie van de 4de Jagers te Voet. Hij werd op 7 maart 1918 rond 18 uur gewond binnengebracht in het veldhospitaal van Beveren a/d Ijzer en bezweek er vier dagen later aan zijn verwondingen t.g.v. een obusscherf. Hij was 21 jaar. Hij werd vereerd met het ridderkruis der Leopoldsorde en met het oorlogskruis.
Beveren-aan-de-IJzer lag meer dan 10 kilometer van het front verwijderd. Eind 1916 werd hier een militair hospitaal opgericht. Het hospitaalcomplex bestond uit een 25-tal barakken (van ongeveer 30 x 5m), een operatiezaal en verschillende rijen verplegingsbarakken. Naast Belgische militairen werden hier ook burgers uit de streek verzorgd. Zodra de legerleiding veronderstelde dat de frontlijn meer naar het zuiden verlegd zou worden, verhuisde de chirurgische afdeling van het 'Hôpital Militaire Belge' in Adinkerke in maart 1917 naar Beveren. Het hospitaal stond dan onder leiding van Dokter Derache en kreeg de steun va Koningin Elisabeth. In 1921 werd het militair hospitaal afgebroken.
Met dank aan Mia Verbanck
voor de informatie.