Eline De Bruyn reed op 15-jarige leeftijd een kermiskoers voor dames in haar woonplaats Erembodegem. Er mochten alleen meisjes uit Erembodegem meedoen en zij won met zeven minuten voorsprong. Zij werd in 1932 Nationaal kampioen, in 1933 Europees kampioen, in 1934 Nationaal kampioen en in hetzelfde jaar Europees kampioen baanwielrennen en wereldkampioen, in 1935 Nationaal kampioen en in 1936 Wereldkampioen.

Eline De Bruyn heeft zich steeds man gevoeld en in 1937 verkreeg hij een dokterscertificaat dat verklaarde dat hij een man was. Hij schreef zich in bij de burgerlijke stand als Willem Maurits De Bruyn van het mannelijke geslacht. Zijn roepnaam werd Willy.

Willy De Bruyn wilde wielrenner blijven en meedoen aan wedstrijden voor mannen maar was weinig succesvol. Hij opende in Brussel “café Denderleeuw” waar hij zichzelf presenteerde als “Willy De Bruyn, ex-kampioen Eline De Bruyn”.