Bernard Dewulf volgde een studie Germaanse filologie. In 1987 verwierf hij voor het eerst bekendheid met een collectieve dichtbundel “Twist met ons” met gedichten van hemzelf en enkele andere dichters. In 2001 verscheen zijn bundel “Bijlichtingen: kijken naar schilders”, beschouwingen over beeldende kunstenaars. In 2006 werd zijn dichtbundel “Blauwziek” gepubliceerd. In 2007 verscheen “Naderingen. Kijken en zoeken naar schilders” met teksten over plastische kunst. Dewulf werkte als redacteur bij het Nieuw Wereldtijdschrift en later als columnist voor “De Morgen”. Hij werkte jaren voor NTGent en was columnist voor het Weekblad van de krant “De Standaard”. Van januari 2012 tot januari 2014 was hij officiële stadsdichter van Antwerpen.

In oktober 2013 vond op de begraafplaats Schoonselhof de plechtige inhuldiging plaats van twee nieuwe urnenvelden en twee columbaria. De plechtigheid werd afgesloten met een gedicht van Bernard Dewulf, voorgedragen door hemzelf: “De doden”. Dat gedrukt werd op een plaat die werd aangebracht tegenover de nieuw aangelegde asbestemmingsgebieden.

Tijdens zijn periode als stadsdichter werd op initiatief van Bernard Dewulf een gedichtenparcours ingehuldigd op de begraafplaats Schoonselhof. Op 19 plaatsen verspreid over de gehele begraafplaats staan 19 identieke stenen met daarop de namen van 19 schrijvers en dichters die begraven werden of uitgestrooid werden op Schoonselhof. Op elke plek staat één gedicht van een van die 19 personen. In een bijhorend boekje “Zo spreken de doden” staan die gedichten met daarnaast ook een biografie van deze personen.

Jacques Buermans