Alfons Steurs ging als zeventienjarige als fabrieksarbeider aan de slag in Antwerpen. Na zijn legerdienst in 1898 ging aan de haven werken op de kolenschepen en kreeg daar ook zijn bijnaam “Fons de Koolboer”. Als berensterke en lenige kerel begon hij aan een loopbaan als acrobaat en worstelaar. Als acrobaat maakte Alfons Steurs deel uit van “de Vier Wonders” en van “de Vier Rednows”. Toen hij in 1902 de eerste prijs won in het kampioenschap op de Sinksenfoor besloot hij worstelaar te worden. In 1903 won hij een Internationaal Worsteltornooi in de Antwerpse Hypodroom. In 1904 stapte Alfons Steurs over naar de profs. Hij trok de wereld rond en triomfeerde in tal van internationale tornooien. In de Verenigde Staten en in Canada specialiseerde Alfons Steurs zich in het vrije worstelen en het boksen. Alfons werd meermaals Belgisch kampioen, viermaal Europees kampioen en in 1912 behaalde hij de wereldtitel in het Russische Sint-Petersburg. Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog kon hij niet terug naar huis en vertrok, noodgedwongen, maar niet zonder succes, op wereldtournee. In 1920 kwam hij terug naar zijn thuis in de Lange Leemstraat en werd hij benoemd tot “professeur” aan de Antwerpse politieschool. Steurs was niet alleen een sterke, maar ook een verstandig man. Hij sprak zeven talen die hij autodidactisch onder de knie had gekregen. Na zijn profcarrière trok Fons zich terug in zijn landhuis in Morkhoven, in de Antwerpse Kempen, waar hij als een eenzaat leefde tot aan zijn overlijden.

Het grafmonument voor
Alfons Steurs bevond zich
op perk W, rij 01
maar werd geruimd.